Over de KerkHet GeloofSacramentenAanvragenMadrashtoActiviteitenContact Sint Simon d’Zeyte Kerk
Thijlaan 20, 7576 ZB Oldenzaal (NL)
Over de KerkHet GeloofSacramentenAanvragenMadrashtoActiviteitenContact
In de Syrisch-Orthodoxe Kerk spelen de sacramenten (Aramees: rozé) een fundamentele rol in het geestelijke leven van de gelovigen. Ze worden gezien als heilige handelingen die de genade van God overbrengen, waarbij elk sacrament een diepere verbondenheid met God en de kerk tot stand brengt. Hoewel er op deze website zeven sacramenten zijn benoemd, stelt de Syrisch-Orthodoxe religie geen strikte limiet aan het aantal sacramenten dat erkend kan worden. Opmerkelijk is dat alleen de gehuwde priester alle zeven genoemde sacramenten ondergaat, wat zijn unieke rol binnen de kerk onderstreept.
Voor het aanvragen van een sacrament, klik hier.
Voor Syrisch-Orthodoxe gelovigen zijn vier sacramenten verplicht: (1) de Doop, (2) de Biecht, (3) Eucharistie en (4) de Ziekenzalving. Van deze vier wordt aanbevolen dat de Biecht en de Eucharistie minstens vier keer per jaar worden afgenomen, als uitdrukking van een actief en toegewijd geloofsleven.
In de Syrisch-Orthodoxe traditie zijn de sacramenten niet alleen rituelen of symbolen, maar ze worden beschouwd als werkelijke manieren waarop Gods genade de gelovigen raakt en hen versterkt. Ze spelen een cruciale rol in het leven van een Christen, omdat ze helpen om een hechte relatie met God te onderhouden en de gemeenschap van de kerk te versterken. Elk sacrament heeft zijn eigen specifieke betekenis en doel, maar samen vormen ze een samenhangend geheel dat de gelovige ondersteunt op zijn of haar spirituele reis.
De Doop is het eerste sacrament van de Kerk en wordt gezien als de poort tot het christelijke leven. Door de Doop wordt de mens opgenomen in het Lichaam van Christus en opnieuw geboren uit water en Geest. Het sacrament wordt voltrokken door onderdompeling in water, wat de reiniging van zonden en het begin van een nieuw leven in Christus symboliseert.
In de Syrisch-Orthodoxe Kerk wordt de Doop in principe zo spoedig mogelijk na de geboorte voltrokken, meestal binnen veertig dagen. Hiermee belijdt de Kerk dat ook kinderen volledig deel hebben aan Gods genade en niet buiten het heil mogen blijven. Ook volwassenen die zich tot het christelijk geloof bekeren, kunnen door de Doop worden opgenomen in de Kerk.
Binnen de traditie is het gebruikelijk dat de priester kort na de geboorte, vaak binnen de eerste week, het gezin bezoekt om over het pasgeboren kind te bidden. Tijdens dit gebed wordt de naam van het kind gezegend en wordt Gods bescherming afgesmeekt over het nieuwe leven. Dit pastorale moment benadrukt dat het kind vanaf het begin onder de zorg van de Kerk en de genade van God staat.
Door de Doop wordt de gelovige een volwaardig lid van de Kerk en begint de weg van het geestelijk leven, die verder wordt verdiept door de overige sacramenten, het gebed en de deelname aan de heilige liturgie.
Na de Doop wordt het sacrament Chrismatie (Aramees: Muron Qadisho) ontvangen, waarbij de gelovige de Heilige Geest ontvangt door het zalven met Heilige Olie (Chrism). Dit sacrament bevestigt de persoon in het Christelijk geloof en helpt hen om de gaven van de Heilige Geest te ontvangen, zoals wijsheid, begrip en kracht om het geloof te leven.
De Heilige Eucharistie (Aramees: Fagro) genoemd, vormt het hart van het kerkelijk leven. In dit heilige sacrament ontvangen de gelovigen het ware Lichaam en Bloed van onze Heer Jezus Christus, tot vergeving van zonden, genezing van de ziel en gemeenschap met Christus.
De Kerk leert dat de Communie geen vrijblijvende handeling is, maar een goddelijk gebod. Christus Zelf zegt:“Neemt en eet, want dit is Mijn lichaam.” En eveneens:“Drinkt allen daaruit, want dit is Mijn bloed van het verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden.”
Daarom worden de gelovigen opgeroepen om regelmatig, bij voorkeur wekelijks, deel te nemen aan de Heilige Eucharistie.
Tegelijk leert de Kerk dat niemand onwaardig tot dit heilige Mysterie mag naderen. Wanneer een gelovige zich bewust is van zonde of innerlijke verwijdering van God, is de biecht noodzakelijk vóór het ontvangen van de Communie. Door berouw en belijdenis wordt het hart gereinigd, zodat de gelovige in vrede en eerbied kan naderen tot het Lichaam en Bloed van Christus.
De biecht is een sacrament van berouw en verzoening, waarin de gelovige zijn zonden belijdt en door gebed en absolutie opnieuw wordt hersteld in de gemeenschap met God en de Kerk. Zij is niet gebonden aan een vast aantal, maar aan het geestelijk gestel van de mens en aan het oprechte verlangen naar bekering.
In de biecht belijdt de gelovige zijn zonden tegenover de priester, die optreedt als geestelijk vader en in de naam van Christus bidt om Gods vergeving. Zo wordt de gelovige geholpen om het hart te zuiveren, innerlijke vrede te hervinden en opnieuw in verbondenheid met God en de gemeenschap van gelovigen te leven.
Het Huwelijk is een sacrament dat het verbond tussen man en vrouw heilig verklaart. In de Syrisch-Orthodoxe Kerk wordt het Huwelijk als een heilige en onbreekbare band gezien, die door God wordt gezegend. Het Huwelijk wordt gevierd in een kerkelijke dienst, waarbij het paar elkaar de geloften van trouw en liefde aflegt, en de priester hen zegenend verklaart in hun levenswandel samen.
Priesterwijding is het sacrament waardoor een man tot priester wordt gewijd. Het sacrament wordt uitgevoerd door de bisschop, die de heilige handen legt op de kandidaat, waardoor hij de autoriteit en genade ontvangt om de sacramenten te bedienen, de gemeenschap te leiden en het Evangelie te verkondigen. Priesters spelen een essentiële rol in het spirituele leven van de gelovigen en zijn ook verantwoordelijk voor het begeleiden van de kerkelijke gemeenschap.
Ziekenzalving is een sacrament van genezing en zondenvergeving. Het is geen ouderdomssacrament en ook niet uitsluitend bedoeld voor het levenseinde. Binnen de Syrisch-Orthodoxe Kerk kan dit sacrament worden ontvangen bij ziekte, lijden of ernstige lichamelijke of geestelijke verzwakking, en het kan meerdere keren worden toegediend.
Het wordt in het bijzonder aangeraden bij zware ziekte of vóór een ingrijpende operatie. Door het gebed van de priester en de zalving met Heilige Olie ontvangt de gelovige kracht, troost en innerlijke genezing, als teken van Gods barmhartige zorg voor lichaam, ziel en geest.
